Δευτέρα 28 Μαΐου 2018
x

ΒΕΡΓΙΝΑ: Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΙΡΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

22/04/2018, 08:03 |
από Γιώργος Λαμπίρης

ΒΕΡΓΙΝΑ: Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΠΙΡΑ ΚΑΙ Η ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΕΓΑΛΟΥΣ

A+
A-

Η πορεία του Δημήτρη Πολιτόπουλου από τη Νέα Υόρκη μέχρι την ίδρυση της Ζυθοποιίας Μακεδονίας – Θράκης, τη μάχη με τον ανταγωνισμό και την καθιέρωση.

Ο γνωστός για την προκλητική πολιτική του σάτιρα, Αμερικανός μουσικός, Φρανκ Ζάπα, σε ένα από τα πολλά αποφθέγματά του, είχε πει ότι «μία χώρα δεν μπορεί να θεωρείται σοβαρή, εάν δεν διαθέτει έως μία δική της μπίρα και μία αεροπορική εταιρεία»

Εναρμονισμένος απόλυτα με το απόφθεγμα του Ζάπα, ο Δημήτρης Πολιτόπουλος, αντιμετώπισε αρκετά χρόνια πριν μία ιδιότυπη πρόκληση. Παρά το γεγονός ότι ζούσε στην Αθήνα - στην περιοχή του Παπάγου – και αμέσως μετά τις σπουδές του μετανάστευσε στις Ηνωμένες Πολιτείες για τις σπουδές του, αναπτύσσοντας στη συνέχεια εργοστάσιο χημικών βαριάς οργανικής σύνθεσης με τον αδερφό του, δεν μπορούσε να αποδεχτεί, όπως ο ίδιος έχει πει, «ότι δεν υπήρχε ελληνική μπίρα στην Ελλάδα».

Το πλάνο επαναπατρισμού

Έτσι, αποφάσισε να επενδύσει στη χώρα του, βάζοντας σε λειτουργία το πλάνο επαναπατρισμού του, το οποίο περιλάμβανε την ίδρυση της πρώτης ελληνικής ζυθοποιίας. Την ίδια χρονική περίοδο ανέθεσε σε εταιρεία αμερικανικών συμφερόντων, να εκπονήσει μελέτη, στην οποία θα πρότεινε τις προσφορότερες επιλογές για την εγκατάσταση ενός εργοστασίου παραγωγής μπίρας στη χώρα μας. Στις προτάσεις περιλαμβάνονταν η Κρήτη και η Κομοτηνή. Εν τέλει όμως, ο Πολιτόπουλος αποφάσισε ότι ο ιδανικός τόπος για να αναπτύξει τις επιχειρήσεις του, ήταν η Κομοτηνή, όπου ίδρυσε τη Ζυθοποιία Μακεδονίας – Θράκης. Οι λόγοι για τους οποίους επέλεξε την Κομοτηνή, ήταν κυρίως επειδή διέθετε καλύτερη οργάνωση και επενδυτικά κίνητρα, καθώς και καλή ποιότητα νερού για την παρασκευή της μπίρας.

Το εγχείρημα της Βεργίνας  όμως, αντιμετώπισε αρκετές δυσκολίες κατά τη διαδικασία υπαγωγής της στον αναπτυξιακό νόμο, από τον οποίο θα επιδοτούνταν σημαντικό μέρος της επένδυσης. Εκείνη την εποχή μάλιστα κάθισαν αρκετές φορές στο ίδιο τραπέζι, ο Πολιτόπουλος με τον Κάρολο Φιξ και το Γιάννη Κουρτάκη, εξετάζοντας το ενδεχόμενο συνεργασίας. Εν τέλει, το φθινόπωρο του 1997 ολοκληρώθηκε η κατασκευή του εργοστασίου.

Η αντίδραση του ανταγωνισμού

Ο Πολιτόπουλος κλήθηκε στη συνέχεια να αντιμετωπίσει την αντίδραση του ανταγωνισμού στον κλάδο με χαρακτηριστική περίπτωση αυτή της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, με την οποία ο επιχειρηματίας βρέθηκε σε μακροχρόνια δικαστική αντιπαράθεση. «Γνωρίζαμε ότι το κοινό θα αντιμετωπίσει με διστακτικότητα την πρώτη μπίρα με ελληνικά γράμματα στην ετικέτα της, και ήμαστε προετοιμασμένοι γι΄αυτό. Δεν ήμαστε προετοιμασμένοι όμως για τον πόλεμο που δεχτήκαμε από τον ανταγωνισμό», είχε δηλώσει κάποια στιγμή ο ίδιος.

Η προσφυγή στην Κομισιόν και η έρευνα από την Επιτροπή Ανταγωνισμού

Το 2003 η πλευρά Πολιτόπουλου, προσέφυγε στην Κομισιόν, καταγγέλλοντας τις συνθήκες ανταγωνισμού στον κλάδο της μπίρας στην Ελλάδα και το 2005 η Επιτροπή Ανταγωνισμού προχώρησε στη διεξαγωγή αυτεπάγγελτης έρευνας.

Μετά από μακροχρόνια εξέταση της υπόθεσης, η Επιτροπή προχώρησε στην επιβολή του μεγαλύτερου προστίμου στην ιστορία της, σε βάρος της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, ύψους 31,45 εκατ. ευρώ, διαπιστώνοντας ότι η θυγατρική της Heineken προχώρησε σε κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης της στην αγορά, εφαρμόζοντας πρακτικές που αντίκεινται στον ανταγωνισμό σε όλα τα κανάλια διανομής, είτε πρόκειται για τη χονδρική, είτε για τα σούπερ μάρκετ, είτε για τη μαζική εστίαση.

Αναφερόταν συγκεκριμένα ότι η Αθηναϊκή Ζυθοποιία προχωρούσε σε μεθόδους όπως «η επιβολή αποκλειστικότητας, εκπτώσεις στόχου, καταβολή ποσών για προσέγγιση των πελατών της καταγγέλλουσας, καταβολή ποσών για αποκλεισμό των ανταγωνιστών, ευνοϊκή αντιμετώπιση χονδρεμπόρων που κατ’ αποκλεισμό των ανταγωνιστών προωθούν τα προϊόντα της καταγγελλόμενης».

Σημειώνεται ότι κατά της Αθηναϊκής Ζυθοποιίας, το Δεκέμβριο του 2006, η Μύθος Ζυθοποιία – σήμερα Ολυμπιακή Ζυθοποιία, θυγατρική της Carlsberg - κατέθεσε στην Επιτροπή Ανταγωνισμού καταγγελία για αθέμιτο ανταγωνισμό.

H έφεση και τα 26,7 εκατ. ευρώ

Η Αθηναϊκή Ζυθοποιία προχώρησε με τη σειρά της σε έφεση, με το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, να επικυρώνει τελικά αναπροσαρμοσμένο πρόστιμο 26,7 εκατ. ευρώ, δικαιώνοντας την εταιρεία του Πολιτόπουλου και την Ολυμπιακή Ζυθοποιία.

«Παραλίγο να κλείσουμε»

Ο ίδιος σε ομιλία του στη Βουλή, είχε πει το 2016: «παραλίγο να κλείσουμε το 1999. Εάν δεν είχαμε τη στήριξη των άλλων εταιρειών της οικογένειάς μου στη Νέα Υόρκη, θα είχαμε κλείσει σας διαβεβαιώ. Ή αν δεν ήμουν νέος – 33 ετών τότε – πάλι δεν θα είχα αντέξει τον απίστευτο πόλεμο, ο οποίος περιλαμβάνει σκάσιμο ελαστικών, σπάσιμο φρένων, κάψιμο φορτηγών, απειλών κατά της ζωή μου και κατά των συναδέλφων εμπόρων».

Σήμερα η Ζυθοποιία Μακεδονίας Θράκης απασχολεί περισσότερους από 100 ανθρώπους στις εγκαταστάσεις της που βρίσκονται στην Κομοτηνή, τη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα. Μεταξύ των εμπορικών σημάτων που διακινεί είναι η Βεργίνα Κόκκινη, η Βεργίνα Πορφύρα και η Βεργίνα Weiss

Τσάι βουνού σε κουτάκι

Ο Πολιτόπουλος, παραμένοντας επιχειρηματικά ανήσυχος, εκτός από μπίρα ξεκίνησε να παράγει και συσκευασμένο τσάι βουνού, με την ονομασία tuvunu, το οποίο εκτός από εξαγώγιμο προϊόν διατίθεται και μέσω του ηλεκτρονικού καταστήματος της Amazon.
Aυτό που έκανε, είναι ότι πρόσθεσε ως συστατικά τσάι βουνού, μέλι και λεμόνι από το Άργος, επιδιώκοντας να φέρει στην αγορά ένα προϊόν εναρμονισμένο με τη ελληνική διατροφική παράδοση.

Πριν όμως φτάσει στο σημείο να βάλει το προϊόν σε κουτάκια και να το διαθέσει στην αγορά, συνάντησε για μία ακόμα φορά εμπόδια. Η κίνησή του προσέκρουσε σε έναν απαρχαιωμένο νόμο του Όθωνα, ο οποίος απαγόρευε στις ζυθοποιίες να παράγουν οτιδήποτε άλλο εκτός από μπίρα. Ο νόμος τελικά άλλαξε, ωστόσο ο ίδιος είχε ήδη ξεκινήσει να καλλιεργεί τσάι του βουνού, διαισθανόμενος την επερχόμενη αλλαγή στο νόμο, με τον κίνδυνο να μείνει με απόθεμα μεγάλες ποσότητες αδιάθετου τσαγιού.

Για την παραγωγή του τσαγιού βουνού απευθύνθηκε σε παραγωγούς της Θράκης, οργανώνοντας ουσιαστικά την παραγωγή ενός προϊόντος, το οποίο οι περισσότεροι Έλληνες και ιδίως στην επαρχία είχαν συνηθίσει να υπάρχει αυτοφυές και σε καμία περίπτωση ως καλλιεργήσιμο προϊόν, ενώ σε αρκετές των περιπτώσεων ήταν απαξιωμένο.

Πάντως, και στον τομέα της ζυθοποιίας η Ζυθοποιία Μακεδονίας – Θράκης, έχει ιδρύσει δικό της βυνοποιείο το 2014, το οποίο επεξεργάζεται κριθάρι από τη Θράκη και εξάγεται και σε γειτονικές χώρες, με στόχο την ενίσχυση της τοπικής παραγωγής.

Στη διάρκεια του 2016, η εταιρεία κινήθηκε ανοδικά ως προς τα οικονομικά της μεγέθη, καθώς εμφάνισε αύξηση τζίρου αλλά και κερδών.

Η Ζυθοποία Μακεδονίας Θράκης σε αριθμούς

Tζίρος

2016: 19,3 εκατ. ευρώ

2015: 17,9 εκατ. ευρώ

Καθαρά κέρδη

2016: 2,3 εκατ. ευρώ

2015: 1 εκατ. ευρώ









ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ